රනිල්ගේ ආගමනය - රටේ ආර්ථික අර්බුදය විසඳන දේශපාලන ගණිතය

රුපියල් 500ක්වත් හදිසියකට ණයට සොයා ගත නොහැකි ජනතාවක්
Gen Z පරපුරේ අනාගත අපේක්ෂා සහ රනිල් වික්රමසිංහගේ ආගමනය අතර සම්බන්ධය
දැන්වීම
සජිත්–රනිල් එකතු විය යුතුයි
එම සාකච්ඡාව පුද්ගල දේශපාලනයෙන් ඔබ්බට ගොස් ජාතික ආර්ථික අනාගතය පිළිබඳ තීරණාත්මක සංවාදයක් බවට පත්විය යුතුයි

(සුජිත් මංගල ද සිල්වා)
ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලනය තවත් තීරණාත්මක හැරවුම් ලක්ෂ්යයක් කරා ගමන් කරමින් තිබේ. 2022 ආර්ථික බිඳ වැටීමෙන් පසුව රටේ දේශපාලන බලය, ජනතා අපේක්ෂා සහ සාම්ප්රදායික පක්ෂ දේශපාලනය පිළිබඳව ගොඩනැගුණු අදහස් තව දුරටත් පැරණි ආකාරයෙන් පවත්වා ගෙන යා නොහැකි බව පැහැදිලි වෙමින් පවතී.
එදා ජනතාව මුහුණ දුන්නේ ඉන්ධන, ගෑස්, ඖෂධ සහ අත්යවශ්ය භාණ්ඩ හිඟයකටය. අද ඔවුන් මුහුණ දෙන්නේ තවත් ගැඹුරු ප්රශ්නයකටය. තමා උපයන ආදායමෙන් ජීවිතය පවත්වා ගෙන යාමට නොහැකි වීම, හදිසි අවශ්යතාවක් ඇති වූ විට සුළු මුදලක් පවා සොයා ගැනීමට නොහැකි වීම සහ අනාගතය පිළිබඳ විශ්වාසය අහිමි වීම එම ප්රශ්න අතර ප්රධාන වේ.
රුපියල් 500ක් හදිසියකට ණයට සොයා ගැනීමට පවා නොහැකි බවට ජනතාවගෙන් ඇසෙන ප්රකාශය හුදු දේශපාලන සටන් පාඨයක් ලෙස බැහැර කළ නොහැකිය. එම මැසිවිලි පවුල්වල මුදල් ප්රවාහය, ඉතිරි කිරීමේ හැකියාව සහ දෛනික ජීවන අරගලය පිළිබඳව විමසා බැලිය යුතු සමාජ ආර්ථික සංඥාවකි.
ලෝක බැංකුවේ 2026 ඔක්තෝබර් දරිද්රතා සහ සමානාත්මතා වාර්තාව ද පෙන්වා දෙන්නේ ශ්රී ලංකාවේ සාර්ව ආර්ථික ප්රකෘතිය තවමත් සෑම පවුලකම ජීවන තත්ත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කර නොමැති බවයි. එම වාර්තාව අනුව 2026දී ජනගහනයෙන් පහෙන් දෙකක් පමණ දරිද්රතාවයේ හෝ දරිද්රතා රේඛාවට ආසන්න අවදානම් තත්ත්වයක සිටිති. දරිද්රතාවය අඩුවීමේ ප්රගතිය තිබුණද, එම ප්රගතිය 2019 මට්ටමට නැවත පැමිණීමට 2028 දක්වා කාලයක් ගත විය හැකි බව ද එහි සඳහන් වේ.
මෙවැනි පසුබිමක ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන සංවාදය නැවත විමසා බැලිය යුතුය. විශේෂයෙන්ම හිටපු ජනාධිපති සහ එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්රමසිංහ මහතා 2027දී යළි පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීමේ සූදානම පිළිබඳ වාර්තා, එම දේශපාලන සංවාදයට නව මානයක් එක් කරයි.
රනිල්ගේ නැවත ආගමනය: පුද්ගල දේශපාලනයක්ද, ආර්ථික ප්රතිපත්ති පිළිබඳ සංවාදයක්ද..?
2027දී පාර්ලිමේන්තුවට නැවත පැමිණීමේ සූදානම පිළිබඳව රනිල් වික්රමසිංහ මහතා තහවුරු කර ඇති බවත්, ඔහුගේ ආර්ථික සහ දේශපාලන උපදේශකයන් ද ඒ බව තහවුරු කළ බවත් "lankanewsweek" අපි අප වෙත ලැබුණු තොරතුරු මත මීට පෙර වාර්තා කර තිබිණු.
මෙම වාර්තාවේ දේශපාලන වැදගත්කම ඇත්තේ රනිල් වික්රමසිංහ මහතා නැවත පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණීම මත පමණක් නොවේ. 2022 ආර්ථික අර්බුදයෙන් පසුව ක්රියාත්මක වූ ආර්ථික ස්ථායීකරණ වැඩ පිළිවෙළ, IMF සමඟ පැවති සාකච්ඡා, ණය ප්රතිව්යුහගතකරණය සහ ජාත්යන්තර මූල්ය විශ්වාසය යළි ගොඩනැගීම පිළිබඳ ඔහුගේ දේශපාලන අත්දැකීම නැවත ජාතික සංවාදයට පැමිණීමයි. එහෙත් මෙහිදී වැදගත් වන්නේ අතීතයේ සිදු කළ කාර්යභාරය පමණක් නොවේ. ඉදිරි ආර්ථික අභියෝග සඳහා ඉදිරිපත් කළ හැකි ප්රායෝගික ප්රතිපත්ති මොනවාද යන්නයි.
රටේ ආර්ථික ස්ථාවරත්වය පිළිබඳ සාකච්ඡාවේදී රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ නම නැවත මතු වීම තේරුම්ගත හැක්කේ එම පසුබිම මතය. එහෙත් ඔහුට ඇති අත්දැකීම සහ ජාත්යන්තර සම්බන්ධතා පමණක් අනාගත ආර්ථික ප්රතිසාධනය සහතික නොකරයි. රැකියා, ආදායම්, ආයෝජන, දරිද්රතාවය සහ ජනතාවගේ ජීවන වියදම සම්බන්ධයෙන් ඔහු ඉදිරිපත් කරන විසඳුම් ද ඒ හා සමානව පරීක්ෂාවට ලක් විය යුතුය.
Gen - Z පරපුරේ දේශපාලන ස්ථාවරය රනිල්ද, වෙනත් විකල්පයක්ද..?
ශ්රී ලංකාවේ අනාගත දේශපාලනය තීරණය කිරීමේදී Gen - Z සහ Millennials පරපුරට හිමි වන භූමිකාව තවදුරටත් නොසලකා හැරිය නොහැකිය. 2022 අරගලයේ දී තරුණ පරපුර පෙන්වා දුන්නේ දේශපාලන පක්ෂයක සාම්ප්රදායික ඡන්ද පදනමකට වඩා දේශපාලන වගවීම, ආර්ථික සාධාරණත්වය, අවස්ථා සමානාත්මතාව සහ පාලනයේ විනිවිදභාවය වැදගත් වන බවයි.
එම පරපුරේ දේශපාලන අපේක්ෂා අද වෙනස් වී තිබේ. ඔවුන්ට අවශ්ය වන්නේ අතීත දේශපාලන නායකයන් පිළිබඳ පමණක් විවාද කිරීම නොවේ. තමන්ට රැකියාවක් ලැබෙන්නේ කෙසේද, ව්යාපාරයක් ආරම්භ කිරීමට ප්රාග්ධනය සොයා ගන්නේ කෙසේද, නිසි වැටුපක් සහිත අනාගතයක් ගොඩනගන්නේ කෙසේද, රට හැර නොගොස් ජීවත්විය හැකි පරිසරයක් නිර්මාණය කරන්නේ කෙසේද යන්න ඔවුන්ගේ ප්රමුඛ ප්රශ්න වේ.
2026 ඔක්තෝබර් 31 දින වාර්තා වූ ප්රකාශයකදී රනිල් වික්රමසිංහ මහතා සඳහන් කර තිබුණේ UNP සහ SJB එකතුවක් පමණක් මැතිවරණ ජයග්රහණයක් සහතික නොකරන බවත්, Gen - Z සහ Millennials පරපුරට අයත් මිලියන අටක පමණ ජනතාවගේ විශ්වාසය දිනා ගැනීම අත්යවශ්ය බවත්ය.
මෙම ප්රකාශය වැදගත් වන්නේ රනිල් වික්රමසිංහ මහතාම තරුණ පරපුරේ දේශපාලන තීරණාත්මකභාවය පිළිගෙන ඇති බැවිනි. එහෙත් එමගින් Gen - Z පරපුර දැනටමත් ඔහුට සහාය දක්වන බව තහවුරු නොවේ. ඔහුගේ ප්රකාශයෙන් පෙනෙන්නේ එම පරපුරේ විශ්වාසය දිනා ගැනීම තවමත් පවතින දේශපාලන අභියෝගයක් බවයි.
"lankanewsweek" කණ්ඩායම සිදු කළ දේශපාලන නිරීක්ෂණ සහ ජනතා සංවාදවලදී ද ආර්ථික අර්බුදය පිළිබඳව රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ අත්දැකීම සහ කළමනාකරණ භූමිකාව ගැන විශේෂ අවධානයක් යොමු වන අදහස් හඳුනාගත හැකිය. එහෙත් එම නිරීක්ෂණ සමස්ත Gen - Z පරපුරේ හෝ රටේ සියලු ජනතාවගේ නියෝජිත මතය ලෙස ප්රකාශ කිරීමට විධිමත් සමීක්ෂණ ක්රමවේදයක්, නියැදි ප්රමාණයක් සහ ප්රතිඵල අවශ්ය වේ.
එබැවින් ප්රශ්නය විය යුත්තේ Gen - Z පරපුර රනිල් වික්රමසිංහට සහාය දක්වනවාද යන්න පමණක් නොවේ. රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට සහ අනෙකුත් දේශපාලන නායකයන්ට තරුණ පරපුරේ ආර්ථික අපේක්ෂාවන්ට පිළිතුරු දිය හැකි ප්රතිපත්ති ඉදිරිපත් කළ හැකිද යන්නයි.
රනිල්ගේ අත්දැකීම සහ සජිත්ගේ දේශපාලන ශක්තිය එකිනෙකට විකල්පද, එකිනෙකට අනුපූරකද..?
ශ්රී ලංකාවේ ප්රධාන දේශපාලන සංවාදයකට දැන් මුහුණ දිය යුතු ප්රශ්නයක් තිබේ. රනිල් වික්රමසිංහ සහ සජිත් ප්රේමදාස යන දේශපාලන නායකයන් දෙදෙනාම වෙන වෙනම දේශපාලන මාර්ග ඔස්සේ ගමන් කිරීම රටේ ආර්ථික සහ දේශපාලන අභියෝගවලට ප්රමාණවත් පිළිතුරක්ද, නැත හොත් ඔවුන්ගේ දේශපාලන පදනම්, අත්දැකීම් සහ ප්රතිපත්තිමය හැකියාවන් අතර පොදු අවකාශයක් සොයා බැලිය යුතුද..?
හිටපු ජනපති සහ එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ දේශපාලන අත්දැකීම, ජාත්යන්තර මූල්ය ආයතන සමඟ සාකච්ඡා කිරීමේ පළපුරුද්ද සහ රාජ්ය මූල්ය කළමනාකරණය පිළිබඳ අත්දැකීම ඔහුගේ දේශපාලන භූමිකාවේ ප්රධාන අංග වේ.
සජිත් ප්රේමදාස මහතාගේ දේශපාලන භූමිකාව අනුව සමාජ සුබ සාධනය, අධ්යාපනය, සෞඛ්යය, දුප්පත් ජනතාවගේ ජීවන තත්ත්වය සහ ආර්ථික ප්රතිලාභ පුළුල් ලෙස බෙදාහැරීම පිළිබඳ අවධානයක් දක්නට ලැබේ. ඔහුගේ පක්ෂය 2024දී ඉදිරිපත් කළ ආර්ථික වැඩ පිළිවෙළ අනුව ද IMF වැඩ සටහන ඉදිරියට ගෙන යාම, බදු ප්රතිපත්තිය, පෞද්ගලික ආයෝජන ඇතුළු සංවර්ධනය පිළිබඳ යෝජනා රැසක් අන්තර්ගත විය.
මෙම දේශපාලන ප්රවේශ දෙක අතර වෙනස්කම් තිබේ. එහෙත් ඒවා සියල්ලම අනිවාර්යයෙන්ම එකිනෙකට නොගැළපෙන බවට නිගමනය කළ නොහැකිය. ආර්ථික ස්ථාවරත්වය සහ සමාජ සාධාරණත්වය එකිනෙකට විරුද්ධ අරමුණු දෙකක් නොවේ. රටක ආර්ථිකය ස්ථාවර කිරීම අවශ්යය. එසේම එම ස්ථාවරත්වයේ ප්රතිලාභ සාමාන්ය ජනතාවට ලැබෙන බව සහතික කිරීම ද අවශ්යය.
රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ අත්දැකීම් සහ සජිත් ප්රේමදාස මහතාගේ සමාජ ආර්ථික ප්රමුඛතා අතර ප්රතිපත්තිමය සම්මුතියක් ඇති කළ හැකිද යන්න එබැවින් බැරෑරුම්ව සාකච්ඡා කළ යුතු කරුණකි.
රනිල්–සජිත් එකතුවක් ගැන කතා කළ යුත්තේ ඇයි..?
දේශපාලන එකතුවක් යනු පක්ෂ දෙකක නායකයන් එකම වේදිකාවක සිට ඡායාරූපයකට පෙනී සිටීම නොවේ. එවැනි එකතුවක් යනු රටේ අනාගතය පිළිබඳ පොදු ප්රතිපත්තිමය එකඟතාවක් ගොඩනැගීමකි. රනිල් වික්රමසිංහ සහ සජිත් ප්රේමදාස අතර දේශපාලන එකතුවක් පිළිබඳ සාකච්ඡාවක් ඇති වන්නේ නම්, එම සාකච්ඡා අවම වශයෙන් ප්රධාන කරුණු පහක් මත පදනම් විය යුතුය.
පළමුව – ආර්ථික ප්රතිපත්තිය පිළිබඳ පොදු එකඟතාවක්.
IMF වැඩසටහන, ණය ප්රතිව්යුහගතකරණය, රාජ්ය ආදායම්, බදු ප්රතිපත්තිය, රාජ්ය වියදම් සහ විදේශ ආයෝජන සම්බන්ධයෙන් පැහැදිලි පොදු ප්රතිපත්තිමය රාමුවක් අවශ්යය. ආර්ථික ස්ථාවරත්වය පවත්වා ගෙන යන අතරම ජනතාව මත පැටවෙන පීඩනය අඩු කරන්නේ කෙසේද යන්න එහි ප්රධාන ප්රශ්නය විය යුතුය.
දෙවැනුව – ජනතාවගේ දෛනික ආර්ථික අර්බුදයට පිළිතුරක්.
පවුලක ආදායමෙන් ආහාර, විදුලිය, ජලය, ප්රවාහනය, අධ්යාපනය සහ සෞඛ්යය සඳහා වැය වන මුදල පාලනය කළ නොහැකි තත්ත්වයකදී ආර්ථික වර්ධනය පිළිබඳ සංඛ්යා පමණක් ජනතාවට ප්රමාණවත් නොවේ. ජනතාවට අවශ්ය වන්නේ අතේ මුදල් ඉතිරි වන ආර්ථිකයකි. හදිසි අවශ්යතාවක් ඇති වූ විට ණයක් ලබා ගැනීමට හැකි මූල්ය පරිසරයකි. කුඩා ව්යාපාරයක් පවත්වා ගෙන යාමට හැකි වෙළෙඳපොළකි. තරුණයකුට රැකියාවක් ලබාගත හැකි ආර්ථිකයකි.
තෙවැනුව – තරුණ පරපුර සඳහා නව ආර්ථික ගිවිසුමක්.
Gen Z පරපුරට අවශ්ය වන්නේ දේශපාලන නායකයන්ගේ පොරොන්දු පමණක් නොවේ. තාක්ෂණය, කෘත්රිම බුද්ධිය, ඩිජිටල් ආර්ථිකය, නව ව්යවසායකත්වය, වෘත්තීය පුහුණුව සහ ජාත්යන්තර රැකියා වෙළෙඳපොළට පිවිසීම සඳහා සැබෑ අවස්ථාය. තරුණ පරපුර දේශපාලන පක්ෂයකට සම්බන්ධ කර ගැනීම වෙනුවට ඔවුන්ට ආර්ථික තීරණ ගැනීමේ ක්රියාවලියට සහභාගී වීමට ඉඩ සැලසීම වඩාත් වැදගත්ය.
සිව්වැනුව – දූෂණයට එරෙහි විශ්වාසනීය වැඩ පිළිවෙළක්.
2022 අර්බුදයෙන් පසු ජනතාවගේ දේශපාලන විශ්වාසය දැඩි ලෙස පරීක්ෂාවට ලක් විය. එබැවින් කිසිදු දේශපාලන එකතුවක් පැරණි බල බෙදා ගැනීමේ ගනුදෙනුවක් ලෙස පෙනී නොසිටිය යුතුය. රාජ්ය ප්රසම්පාදනය, රාජ්ය ව්යවසාය, මහජන මුදල් භාවිතය සහ දේශපාලන වගවීම පිළිබඳ විනිවිදභාවය අනිවාර්ය කොන්දේසියක් විය යුතුය.
පස්වැනුව – ප්රජාතන්ත්රවාදය සහ බලය බෙදා ගැනීම.
දේශපාලන එකතුවක් ඇතුළත පක්ෂ අනන්යතාව, නායකත්වය, පාර්ලිමේන්තු වගකීම් සහ ප්රතිපත්ති තීරණ ගැනීමේ ක්රමවේද පැහැදිලි විය යුතුය. එසේ නොවුණ හොත් එම එකතුව කෙටි කාලීන දේශපාලන ගනුදෙනුවක් බවට පත්වීමේ අවදානමක් පවතී.
ආර්ථික අර්බුදය හමුවේ රනිල් විකල්පයක් ලෙස මතු වන්නේ ඇයි..?
රටේ ආර්ථික අර්බුදය පිළිබඳ ජනතා සංවාදයේදී රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ නම නැවත මතු වීමට හේතු කිහිපයක් තිබේ. 2022 දී රටේ විදේශ විනිමය හිඟය, ණය ගෙවීමේ අර්බුදය සහ අත්යවශ්ය භාණ්ඩ සැපයුම බිඳ වැටීම හමුවේ ඔහු ජනාධිපති ධුරයට පත්විය. ඉන් අනතුරුව IMF වැඩ සටහනක් සමඟ ආර්ථික ස්ථායීකරණ ක්රියාවලිය ඉදිරියට ගෙන යාම සහ ණය ප්රතිව්යුහගතකරණය සඳහා ජාත්යන්තර සාකච්ඡා පැවැත්වීම ඔහුගේ පාලන කාලයේ ප්රධාන කාර්යයන් විය. එම අත්දැකීම අදත් ඔහුගේ දේශපාලන ප්රාග්ධනයේ කොටසකි.
එහෙත් එම කාලයේ දී ක්රියාත්මක කළ බදු ප්රතිපත්ති, ජීවන වියදම, විදුලි ගාස්තු, සමාජ ආරක්ෂණය සහ ජනතාව මත පැට වුණු ආර්ථික පීඩනය පිළිබඳ විවේචන ද පවතී. එබැවින් ඔහුගේ ආර්ථික කළමනාකරණය පිළිබඳ සාකච්ඡාව සාර්ථකත්වයන් පමණක් නොව සීමාවන් සහ සමාජ පිරිවැය ද ඇතුළත් කළ යුතුය.
රනිල් වික්රමසිංහ මහතාට ආර්ථික අර්බුදය කළමනාකරණය කිරීමේ අත්දැකීමක් තිබීම සහ ඔහු ඉදිරිපත් කරන අනාගත වැඩ පිළිවෙළ ජනතාවගේ අපේක්ෂා සපුරාලන්නේද යන්න එකිනෙකට වෙනස් ප්රශ්න දෙකකි.
සජිත් ප්රේමදාසගේ භූමිකාව නොසලකා හැරිය නොහැකියි
රනිල් වික්රමසිංහ මහතාගේ නැවත ආගමනය පිළිබඳ සාකච්ඡාව මත සජිත් ප්රේමදාස මහතාගේ දේශපාලන භූමිකාව නොසලකා හැරිය නොහැකිය. ඔහු නායකත්වය දරන සමගි ජන බලවේගය පාර්ලිමේන්තුවේ ප්රධාන විපක්ෂ බලවේගය ලෙස ක්රියා කරයි. එම පක්ෂය 2024 ජනාධිපතිවරණයේදී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී සැලකිය යුතු ඡන්ද පදනමක් ලබා ගත්තේය.
එම දේශපාලන පදනම සහ ජනතා සම්බන්ධතාවය ඕනෑම විපක්ෂ දේශපාලන ප්රතිසංවිධානයකදී වැදගත් සාධක වේ. එසේම සජිත් ප්රේමදාස මහතාගේ පක්ෂය ඉදිරිපත් කළ ආර්ථික වැඩ පිළිවෙළ අනුව IMF වැඩ සටහන ඉදිරියට ගෙන යාම, බදු ප්රතිපත්තිය සංශෝධනය කිරීම, පෞද්ගලික ආයෝජන සහ සමාජ ආරක්ෂණය පිළිබඳ යෝජනා තිබිණි.
ඒ අනුව රනිල් වික්රමසිංහ සහ සජිත් ප්රේමදාස අතර සාකච්ඡාවක් ඇති වන්නේ නම් එම සාකච්ඡා එක් නායකයකු අනෙකාට යටත් වීමක් ලෙස නොව, එකඟ විය හැකි ප්රතිපත්ති සහ එකඟ විය නොහැකි කරුණු විවෘතව සාකච්ඡා කිරීමක් විය යුතුය. එකතුවක් පමණක් ප්රමාණවත් නොවන බව රනිල් වික්රමසිංහ ම කියයි.
මෙහිදී තවත් වැදගත් කරුණක් තිබේ. 2026 ඔක්තෝබර් 31 දින වාර්තා වූ ප්රකාශයකදී රනිල් වික්රමසිංහ මහතා සඳහන් කර තිබුණේ UNP සහ SJB එකතුවක් පමණක් මැතිවරණ ජයග්රහණයක් සහතික නොකරන බවයි. තරුණ පරපුරේ විශ්වාසය දිනා ගැනීම, පක්ෂයේ නව අනන්යතාවක් ගොඩනැගීම සහ ඩිජිටල් ක්රමවේද ඔස්සේ තරුණයන් සමඟ සම්බන්ධ වීම අවශ්ය බව ද ඔහු අවධාරණය කර තිබිණි. මෙම අදහස දේශපාලන වශයෙන් වැදගත්ය. මන්ද, අද ජනතාවගේ ප්රශ්නය පක්ෂ දෙකක් එකතු වීමද නැද්ද යන්න පමණක් නොවන බැවිනි. එම එකතුව ජනතාවට ඉදිරිපත් කරන්නේ කුමන නව වැඩ පිළිවෙළක්ද යන්නයි.
පැරණි දේශපාලන නායකයන්ගේ එකතුවක් නව පරපුරේ අපේක්ෂාවන්ට පිළිතුරක් නොවන්නේ නම් එවැනි එකතුවක් දේශපාලන ගණිතයකට පමණක් සීමා විය හැකිය. එහෙත් ප්රතිපත්තිමය පරිවර්තනයක්, තරුණ සහභාගීත්වයක් සහ විනිවිදභාවයක් සහිත වැඩ පිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කළ හොත් එවැනි තත්ත්වයක් වෙනස් සංවාදයකට මඟ පාදනු ඇත.
ආණ්ඩුවටත් විපක්ෂයටත් එකම ප්රශ්නය - ජනතාවගේ ජීවිත වෙනස් කළ හැකිද..?
අද ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලන බලවේග සියල්ලටම මුහුණ දීමට සිදු වන ප්රධාන අභියෝගය වන්නේ ජනතාවගේ ජීවිතවල සැබෑ වෙනසක් ඇති කිරීමයි. රටේ ආර්ථික වර්ධන අනුපාතය ඉහළ යාම වැදගත්ය. විදේශ විනිමය සංචිත වැඩි වීම වැදගත්ය. ණය ප්රතිව්යුහගතකරණය සාර්ථක වීම වැදගත්ය. එහෙත් එම ප්රගතිය සාමාන්ය පවුලකට දැනෙන්නේ නැත්නම් එහි දේශපාලන සහ සමාජ වටිනාකම සීමා වේ.
2026 නොවැම්බර් 18 දින Reuters වාර්තාවක් පෙන්වා දුන්නේ ශ්රී ලංකාවේ වත්මන් IMF වැඩ සටහන 2027 මාර්තු මාසයේදී අවසන් වීමට නියමිත බවත්, 2028දී විදේශ ණය ගෙවීම් නැවත ඉහළ යාමට පෙර ඉදිරි IMF වැඩ පිළිවෙළක් පිළිබඳ සාකච්ඡා සිදු වන බවත්ය. එම වාර්තාව අනුව 2027 දී විදේශ ණය ගෙවීම් සඳහා ඩොලර් බිලියන තුනකට ආසන්න මුදලක් අවශ්ය වන අතර 2028දී එම මුදල ඩොලර් බිලියන 3.6ක් පමණ විය හැකිය.
මෙම තත්ත්වය පෙන්වා දෙන්නේ ආර්ථික අර්බුදය දේශපාලන සටන් පාඨයකින් විසඳිය නොහැකි බවයි. දිගු කාලීන මූල්ය කළමනාකරණයක්, අපනයන ආදායම් වර්ධනයක්, ආයෝජන, රැකියා සහ සමාජ ආරක්ෂණය එකට ගැළපෙන ආර්ථික සැලැස්මක් අවශ්ය වේ.
එබැවින් හිටපු ජනපති රනිල් වික්රමසිංහ මහතාටත්, විපක්ෂ නායක සජිත් ප්රේමදාස මහතාටත්, ජනපති ප්රධාන වත්මන් ආණ්ඩුවටත් ජනතාව ඉදිරියේ පිළිතුරු දීමට සිදු වන ප්රශ්නය එකමය. එනම් ඔබගේ ප්රතිපත්ති මඟින් සාමාන්ය ජනතාවගේ ජීවිතය කෙසේ වෙනස් කරන්නේද..?
අවසාන තීරණය නායකයන්ගේ නොව ජනතාවගේය
2027දී රනිල් වික්රමසිංහ මහතා පාර්ලිමේන්තුවට නැවත පැමිණීමේ සූදානම පිළිබඳ වාර්තා ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලනයට නව සංවාදයක් විවෘත කරයි. එම සංවාදය රනිල් වික්රමසිංහගේ නැවත පැමිණීම පිළිබඳ පමණක් නොව, රටේ විපක්ෂ දේශපාලනයේ අනාගත දිශාව පිළිබඳව ද විය යුතුය.
රනිල්–සජිත් එකතුවක් පිළිබඳ අදහස දේශපාලනිකව පරීක්ෂා කළ යුතු විකල්පයකි. එහෙත් එම අදහස සාර්ථක වන්නේ නායකයන් දෙදෙනාගේ පුද්ගලික එකඟතාවයකින් පමණක් නොවේ. පක්ෂ දෙකේ ප්රතිපත්ති, නායකත්ව වගකීම්, දූෂණ විරෝධී ප්රතිඥා, ආර්ථික ප්රතිසංස්කරණ සහ තරුණ පරපුරේ සහභාගීත්වය පිළිබඳ විශ්වාසනීය එකඟතාවක් ඇති වුව හොත් පමණි.
එමෙන්ම එකතුවක් නොමැතිව වෙන වෙනම ගමන් කිරීමේදී ඇති විය හැකි දේශපාලන ප්රතිවිපාක ද ජනතාව ඉදිරියේ විවෘතව සාකච්ඡා කළ යුතුය. දේශපාලන තරගය ප්රතිපත්තිමය තරගයක් විය යුතු අතර, රටේ ආර්ථික අනාගතය පක්ෂ නායකයන්ගේ පුද්ගලික අභිලාෂයන්ට යටත් නොවිය යුතුය.
අද ජනතාවට අවශ්ය වන්නේ තවත් දේශපාලන සන්ධානයක ඡායාරූපයක් නොවේ. තමන්ගේ ආදායමෙන් ජීවත් විය හැකි රටකි. හදිසි අවස්ථාවක රුපියල් 500ක් සොයා ගත හැකි ආර්ථිකයකි. තරුණයකුට රැකියාවක්, ව්යවසායකයකුට ප්රාග්ධනයක්, ගොවියකුට සාධාරණ මිලක් සහ වැඩ කරන ජනතාවට ගෞරවනීය ජීවිතයක් ලබාදෙන පාලන ක්රමයකි.
එබැවින් 2027 දේශපාලන සංවාදයේ මූලික ප්රශ්නය විය යුත්තේ රනිල් වික්රමසිංහ ද, සජිත් ප්රේමදාස ද, යන්න පමණක් නොවේ. රටේ ආර්ථික අනාගතය වෙනුවෙන් ඔවුන්ට එකඟ විය හැකිද, එම එකඟතාව ජනතාවට ප්රතිඵල ලබා දෙන වැඩ පිළිවෙළක් බවට පත් කළ හැකිද යන්නයි.
රනිල් වික්රමසිංහගේ අත්දැකීම්, සජිත් ප්රේමදාසගේ දේශපාලන පදනම සහ Gen Z පරපුරේ නව අපේක්ෂා එකම ජාතික සංවාදයකට ගෙන ඒම ශ්රී ලංකාවේ දේශපාලනයට ඇති අභියෝගයකි. එම සංවාදයේ අවසාන තීන්දුව ගත යුත්තේ දේශපාලන නායකයන් නොව, තම අනාගතය පිළිබඳ තීරණයක් අපේක්ෂා කරන ජනතාව විසිනි.