ශ්‍රී ලංකා යුද ඉතිහාසයේ දේශපාලන හැරවුම් ලක්ෂය - කරූ..!

රටේ ආරක්ෂාව සහ ජාතික අභිලාෂයන් පක්ෂ දේශපාලනයට වඩා ඉහළින් තිබිය යුතුයි

රට වෙනුවෙන් කරූ ගත් දේශපාලන තීන්දුවේ ජාතික වැදගත්කම මෙන්න..! 

(සුජිත් මංගල ද සිල්වා)

ශ්‍රී ලංකාවේ දශක තුනකට ආසන්න කාලයක් පැවති එල්.ටී.ටී.ඊ ත්‍රස්තවාදී යුද්ධය අවසන් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය සම්බන්ධයෙන් දේශපාලන, යුදමය සහ රාජ්‍ය පරිපාලන අංශ කිහිපයක්ම එකිනෙකා සමඟ සම්බන්ධ වී ක්‍රියා කළ බව බොහෝ දේශපාලන විශ්ලේෂකයන්ගේ අදහසයි. එම සන්දර්භයේ දී, 2007 වසරේදී එවකට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ (UNP) නියෝජ්‍ය නායක වූ කරු ජයසූරිය මහතා සහ එම පක්ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් 17 දෙනෙකු සමග ආණ්ඩුවට එක්වීම ශ්‍රී ලංකාවේ යුද ඉතිහාසයේ වැදගත් දේශපාලන හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් ලෙස සැලකේ.

දේශපාලන පසුබිම

2005 ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ආණ්ඩුවට පාර්ලිමේන්තුවේ ස්ථාවර බහුතරයක් නොතිබුණි. ඒ හේතුවෙන් රජයේ ආරක්ෂක සහ යුද ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී නිරන්තර දේශපාලන අභියෝග මතු විය.

එම අවස්ථාවේදී එල්.ටී.ටී.ඊ සංවිධානය නැගෙනහිර සහ උතුරු ප්‍රදේශවල තවමත් සැලකිය යුතු යුද ශක්තියක් රඳවා ගෙන සිටි අතර, යුද්ධය නැවත තීව්‍ර වීමේ ලකුණු ද පෙනෙන්නට තිබුණි. මෙවැනි පසුබිමක, කරු ජයසූරිය මහතාගේ නායකත්වයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් ආණ්ඩුවට එක්වීමෙන් රජයට පාර්ලිමේන්තු ස්ථාවරත්වය සහතික වූ බව බොහෝ දේශපාලන විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති. එමෙන්ම රට-ජාතිය වෙනුවෙන් යුද්ධය අවසන් කිරීමට ඔහු ගත් එම තීරණය අගයති.

ආණ්ඩුවට ලැබුණු දේශපාලන ශක්තිය

මෙම දේශපාලන තීරණයෙන් ඇති වූ ප්‍රධාන ප්‍රතිඵල වන්නේ, පාර්ලිමේන්තු ස්ථාවරත්වයයි. යුද්ධයක් පවත්වා ගෙන යන රටකට දේශපාලන ස්ථාවරත්වය අත්‍යවශ්‍ය වේ. කරු ජයසූරිය මහතා සහ ඔහු සමඟ පැමිණි මන්ත්‍රීවරුන් 17 දෙනා නිසා ආණ්ඩුවට අයවැය සම්මත කර ගැනීම, ආරක්ෂක වියදම් අනුමත කිරීම සහ යුද මෙහෙයුම් සඳහා අවශ්‍ය රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීම පහසු විය.

ජාතික එකමුතුව පිළිබඳ ප්‍රබල පණිවිඩයක් සමාජ ගත විය. දේශපාලනික වශයෙන් විපක්ෂයේ සිටි ප්‍රධාන නායකයෙකු වූ කරු ජයසූරිය මහතා ආණ්ඩුවට එක්වීම මඟින් එල්.ටී.ටී.ඊ  සංවිධානයට සහ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවට වැදගත් පණිවිඩයක් නිකුත් විය. එනම්, ත්‍රස්තවාදය පරාජය කිරීමේ කාරණාවේදී දේශපාලන පක්ෂ අතර යම් මට්ටමක එකඟතාවයක් පවතින බවයි.

කරු ජයසූරිය මහතාගේ මෙම ඓතිහාසික තීන්දුව හේතුවෙන් යුද මෙහෙයුම් සඳහා අඛණ්ඩ සහායක් ලැබුණි. 2007 සිට 2009 දක්වා කාලය ඇතුළත ශ්‍රී ලංකා හමුදාවන් නැගෙනහිර පළාත සහ පසුව උතුරු පළාත යළි අත්පත් කර ගැනීමේ දැවැන්ත මෙහෙයුම් ක්‍රියාත්මක කළේය. එම කාලයේ ආණ්ඩුව අස්ථාවර වී තිබුණේ නම්, යුද මෙහෙයුම්වල අඛණ්ඩභාවය පවත්වා ගැනීම දුෂ්කර විය හැකි බව බොහෝ දේශපාලන සහ යුද විශ්ලේෂකයන්ගේ මතයයි.

කරු ජයසූරිය මහතාගේ භූමිකාව

කරු ජයසූරිය මහතා බොහෝ විට මධ්‍යස්ථ, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සහ ජාතික අවශ්‍යතා මත තීන්දු ගන්නා දේශපාලනඥයෙකු ලෙස හඳුන්වා ප්‍රකටය. ඔහුගේ ආණ්ඩුවට එක්වීම පිළිබඳව එවකට ඔහු ප්‍රකාශ කළේ රටේ ආරක්ෂාව සහ ජාතික අභිලාෂයන් පක්ෂ දේශපාලනයට වඩා ඉහළින් තැබිය යුතු බවයි.

එම නිසා ඔහුගේ තීරණය සම්ප්‍රදායික පක්ෂ දේශපාලනය ඉක්මවා ගිය ජාතික තීරණයක් ලෙස ඔහුගේ ආධාරකරුවෝ අදටත් විස්තර කරති. ශ්‍රී ලාංකීය ජන සමාජය අද බියෙන්-සැකයෙන් තොරව නිදහසේ ජීවත් වන්නේ යුද්ධය අවසන් කිරීම සඳහා කරු ජයසූරිය මහතා එදා ලබා දුන් දේශපාලන හයිය නිසාය.

විවේචන සහ වෙනත් මත

කෙසේ වෙතත්, මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් සියලු දෙනාම එකඟ නොවෙති. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඇතැම් පාර්ශ්ව කරු ජයසූරිය මහතාගේ එම තීන්දුව සලකන්නේ දේශපාලන පක්ෂ මාරුවක් ලෙස විවේචනය කරමින් වන අතර, ඔවුන් කියා සිටින්නේ, යුද්ධය ජයග්‍රහණය කිරීමේ ගෞරවය එක් පුද්ගලයෙකුට හෝ එක් දේශපාලන කණ්ඩායමකට පමණක් හිමි නොවිය යුතු බවය.

බොහෝ ඉතිහාසඥයන්ගේ අදහස වන්නේ යුද්ධය ජයග්‍රහණය කිරීම සඳහා, දේශපාලන නායකත්වය-ආරක්ෂක හමුදා කැපවීම-බුද්ධි අංශ මෙහෙයුම්-රාජ්‍ය සේවයේ සහාය-ජාත්‍යන්තර රාජ්‍යතාන්ත්‍රික ක්‍රියාකාරකම් සහ ජනතා සහයෝගය අත්‍යවශ්‍ය බවය.

සමාජය පිළිගන්නා සමතුලිත නිගමනය

සමතුලිත දේශපාලන විග්‍රහයකට අනුව, කරු ජයසූරිය මහතා සහ ඔහු සමඟ පැමිණිඑක්සත් ජාතික පක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් 17 දෙනාගේ ආණ්ඩුවට එක්වීම  එල්.ටී.ටී.ඊ යුද්ධය අවසන් කිරීම සඳහා අවශ්‍ය වූ දේශපාලන ස්ථාවරත්වය ශක්තිමත් කළ වැදගත් සාධකයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

ඔවුන්ගේ සහාය හේතුවෙන් මඟින් මහින්ද රාජපක්ෂ රජයට පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩි බලයක් ලැබුණු අතර, යුද මෙහෙයුම් අඛණ්ඩව පවත්වා ගෙන යාමට අවශ්‍ය දේශපාලන පදනම තව දුරටත් ශක්තිමත් විය.

කෙසේ වෙතත්, යුද්ධයේ ජයග්‍රහණය සම්පූර්ණයෙන්ම එක් පුද්ගලයෙකුගේ හෝ එක් කණ්ඩායමක දායකත්වයක ප්‍රතිඵලයක් නොව, දේශපාලන නායකත්වය, හමුදා කැපවීම සහ ජාතික මට්ටමේ බහුපාර්ශ්වික දායකත්වයන්ගේ එකතුවකින් ලැබූ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සැලකීම වඩාත් නිවැරදි සහ සමාජය පිළිගන්නා විග්‍රහය වේ.