Tuesday 20th of April 2021

English Tamil
Advertiesment


பாராளுமன்றத் தேர்தலும் அராஜகமும்


2020-03-14 1557

(விக்டர் ஐவன்-ராஃபி சரிப்தீன்)

நாட்டின் படித்தவர்கள் படிக்காதவர்கள் என்ற அனைவரினதும் அவதானத்தைப் பெற்றுக்கொண்டுள்ள ஒரு விடயமாக பாராளுமன்றத் தேர்தல் காணப்படுகின்றது. பாராளுமன்ற தேர்தலின் பின்னால் காணப்படுகின்ற அராஜகத்தினது நிழல் இவர்களது கண்களுக்குப் புலப்படாமை ஒரு துரதிஸ்டவசமான நிலையாக குறிப்பிடவேண்டும்.

நாடு நாளுக்கு நாள் பாரியதொரு அழிவை நோக்கி மெல்ல மெல்ல நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. நாட்டின் சமூக-அரசியல் பொருளாதாரம் என்பன வெடித்துச் சிதறிவிடுகின்ற அடிப்படையிலான பாரிய பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த நிலை குறித்து நாட்டின் சாதாரண பொதுமக்கள் உட்பட அரசியல் தலைவர்களும் விளங்கிக் கொள்ளாமல் இருப்பது என்பது அனைத்தையும் விட பாரதூரமான விடயமொன்றாகக் காணப்படுகின்றது. இவைகளைப் பார்ப்பவர்கள் கூட குருடர்கள் போன்று விலகிச் சென்றுவிடுகின்றனர்.

நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் ஆட்சிக் காலப்பகுதியின் போதும் இந்தப் பிரச்சினைகள் உக்கிரமானதாகவே இருந்து வந்தது. அன்றைய நல்லாட்சி அரசாங்கம் இந்தப் பிரச்சினையை தீர்ப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கு பதிலாக பிரச்சினைகளை மேலும் அதிகரிக்கும் வகையிலான நடவடிக்கைகளையே மேற்கொண்டுவந்தது. அன்று காணப்பட்ட பிரச்சினைகளின் தன்மையினை மக்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாமல் அவற்றை மூடி மறைப்பதற்காக முயற்சிகளை நல்லாட்சியின் அரசியல் தலைவர்கள் மேற்கொண்டு வந்தார்கள்.

அரசியலமைப்பின் சிக்கல்கள்

19 வது அரசியல் சீர்திருத்தத்தின் ஊடாக ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்கள் மாற்றப்பட்ட விடயம் குறித்து ஜனாதிபதி வேட்பாளர்களும் நாட்டின் பொது மக்களும் அறிந்திருக்கவில்லை. ஜனாதிபதி தேர்தல்கள் குறித்து ஏற்பட்ட சமூக அரசியல் விமர்சனங்களின் போது கூட இது குறித்து போதுமான அளவில் பேசப்படவில்லை என்பதாக குறிப்பிடவேண்டும்.

ஜனாதிபதி தேர்தலின் போது நாட்டின் பெரும்பான்மை சிங்கள மக்கள் கோட்டாப ராஜாபக்சவுக்கு ஒட்டுமொத்தமாக தமது வாக்குகளை வழங்கி அவரை ஜனதிபதியாக தெரிவுசெய்தனர். சிங்கள பௌத்த தன்மையினைப் பேணிப் பாதுகாத்து நாட்டினை சிங்கப்பூர் போன்ற செல்வந்த நாடாக மாற்றுவதற்கான இயலுமை அவரிடம் மாத்திரமே காணப்படுகின்றது என்ற நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலேயே அந்த மக்கள் தமது வாக்குகளை வழங்கியிருந்தனர். எனினும் 19 வது சீர்திருத்தம் ஜனாதிபதி என்பவரின் அனைத்து அதிகாரங்களையும் இல்லாமலாக்கி பெயரளவிலான ஜனாதிபதி என்ற நிலையை உருவாக்கியிருக்கின்றது என்ற விடயம் குறித்து வாக்களித்த மக்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. ஜனாதிபதி தேர்தலினை வெற்றிகொள்ளும் வரை இது குறித்து ஜனாதிபதியும் அறிந்திருந்ததாகத் தெரியவில்லை.

இலங்கையானது கட்டுப்படுத்த முடியாத அளவிலான பாரிய பிரச்சினைகளுக்குள்ளாகியிருக்கின்றது என்ற விடயம் ஆட்சிக்கு வந்த ஜனாபதியும் புதிய அரசாங்கமும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதுடன் அது குறித்து மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்த வேண்டிய பொறுப்பையும் அவர்கள் ஏற்க வேண்டியிருக்கின்றது. எனினும் அவர்களும் அந்த பொறுப்பினை சரியாக நிறைவேற்றவில்லை. அவர்களது கவனம் நாட்டின் பிரச்சினைகள் மீது குவிக்கப்படவில்லை. மாறாக அடுத்து எதிர்நோக்கவிருக்கின்ற பொதுத் தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதிலேயே அவர்களது முழுக் கவனமும் காணப்பட்டது. எதிர்வருகின்ற பாராளுமன்றத் தேர்தலில் வெற்றியினைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக நாடு முகம்கொடுத்திருக்கின்ற பயங்கரமான பிரச்சினைகளை கவனிக்காமல் விடுகின்ற நடைமுறையொன்றினை பின்பற்ற வேண்டிய நிலை தற்போதைய ஜனாதிபதிக்கும் அவரது அரசாங்கத்திற்கும் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. இந்த நிலை நாட்டின் பிரச்சினைகளை இன்னும் அதிகரிக்கச் செய்வதற்கு காணமாக அமைந்திருக்கின்றது. இது பாராளுமன்றத் தேர்தலின் பின்னர் நாட்டை இன்னுமின்னும் பிரச்சினைக்குள்ளாக்குவதாக அமையலாம்.

அராஜகத்தின் நிழல்

உருவாகவிருக்கின்ற பிரச்சினைகளின் சில அறிகுறிகள் தற்போதும் தோன்ற ஆரம்பித்திருப்பதாக குறிப்பிடலாம். நாட்டின் தற்போதைய சமூக அரசியல் முறைமை மற்றும் பொருளாதாரம் என்பன பாரியதொரு சிக்கலான நிலையில் காணப்படுகின்றது. அரசியல் முறைமையில் இருக்கின்ற பாரிய சிக்கல் இன்னும் அதிகரிப்பதற்கான பல விடயங்கள் புதிய அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்ததன் பின்னர் அரங்கேரியிருப்பதனை காணமுடிகின்றது.

19வது அரசியல் சீர்திருத்தத்தினது நல்ல கெட்ட பக்கங்கள் எதுவாக இருந்த போதிலும் தற்போது நிறைவேற்று அதிகாரம் பாராளுமன்றத்தின் வசம் இருக்கின்றதே தவிர ஜனாதிபதியின் வசம் காணப்படுவதில்லை. நாட்டின் நிறைவேற்று அதிகாரம் மொத்தமாக ஜனாதிபதியின் வசம் இருந்த காலப்பகுதியில் கூட நாட்டின் நிதி குறித்த நிர்வாக அதிகாரம் பாராளுமன்றம் வசமே காணப்பட்டது. புதிய ஜனாதிபதி தெரிவானதை அடுத்து பாராளுமன்ற அதிகாரத்தினை வைத்திருந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அந்த அதிகாரத்தினை மொட்டுக் கட்சியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய பொது ஜன பெரமுனவுக்கு வழங்கியது. இதன் விளைவாக பாராளுமன்றத்தின் அதிகாரம் மாற்றம் பெற்றதே தவிர புதிதாக ஆட்சிக்கு வந்த பாராளுமன்றத்திற்கு பெரும்பான்மையான பலம் காணப்படவில்லை. ஜனாதிபதி தேர்தலின் பின்னர் புதிதாக அமைக்கப்பட்ட அரசாங்கமானது பெரும்பான்மைப் பலம் இல்லாததும் அடுத்த பாராளுமன்ற தேர்தல் வரையான காலப்பகுதிக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒன்றாகவே காணப்படுகின்றது.

குறித்த அரசாங்கமானது ஆட்சியினை முன்னெடுப்பதற்காக 36,000 கோடி ரூபாய்க்கான தற்காலிகக் குறை நிரப்பு பிரேரணை ஒன்றினை பாராளுமன்றத்தில் முன்வைத்ததுடன் அந்த பிரேரணை தோற்கடிக்கப்படலாம் என்ற சந்தேகத்தின் பேரில் அதனை வாபஸ் வாங்கிக்கொண்டது. அடுத்த வரவு செலவுத் திட்டத்தினை பாராளுமன்றத்தில் முன்வைத்து அனுமதி பெற்றுக் கொள்கிற நடவடிக்கை எதிர்வருகின்ற ஆகஸ்ட் செப்டம்பர் மாதங்களில் நடைபெறலாம். சில வேளை அது ஒக்டோபர் மாதம் வரை நீடிக்கலாம். அதுவரையான காலப்பகுதிக்கான நிதி நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் பாராளுமன்ற அனுமதியினைப் பெற்றுக்கொள்ளாத அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்படுவதானது யாப்புக்கு முரணான செயலாகக் குறிப்பிடலாம். இந்தப் பிரச்சினையானது பாராளுமன்றத்தில் விவாதத்துக்குள்ளாக்கப்பட வேண்டிய மிகவும் பாரதூரமான ஒரு விடயம் என்ற போதிலும் ஆளும் கட்சியோ எதிர்க்கட்சியோ இது குறித்து விவாதத்திற்கு உட்டுபடுத்தத் தவறிவிட்டன.

யாப்புக்கு முரணான தன்மை

அடுத்த வரவு செலவுத் திட்டத்திற்கான பாராளுமன்ற அங்கீகாரம் வழங்கப்படும் வரையில் பாராளுமன்றத் தேர்தல் நடாத்துவது முதல் அனைத்து நிர்வாக நடவடிக்கைகளுக்குமான செலவுகளையும் முறையான வரவுசெலவுத்திட்ட அறிக்கையின்றியும் குறை நிரப்புப் பிரேரணை முன்வைக்கப்படாத அடிப்படையில் தான்தோன்றித்தனமான விதத்தில் யாப்புக்கு முரணாக மேற்கொள்ளப்பட்டுகின்றது. இந்த நிலையின் பாரதூரத் தன்மையினை விளக்குவதற்காக பாராளுமன்ற தேர்தல் செலவுகளுக்கான நிதி ஓதுக்கம் மேற்கொள்ளப்படாமையினால் ஏற்படுகின்ற பிரச்சினைகளைக் குறிப்பிடலாம். தேர்தல் ஆணையாளரின் கூற்றுப்படி கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்காக பெற்றுக் கொண்ட சேவைகளுக்காக அரச அச்சகக் கூட்டுதாபணத்திற்கு செலுத்தவேண்டியிருக்கின்ற தொகையான 300 கோடி ரூபா இன்னும் செலுத்தப்படவில்லை. பாராளுமன்றத் தேர்தலுக்காக அச்சுப் பணிகளுக்கான செலவாக 700 கோடி ரூபா அவசியப்படுவதாகவும் அந்த நிதி கிடைக்கப் பெறாதவிடத்து கடன் அடிப்படையில் மேற்குறிப்பிட்ட பணிகளை நிறைவேற்ற முடியாத நிலை ஏற்படும் என்பதாகவும் தேர்தல் ஆணையாளர் குறிப்பிடுகின்றார்.

தேர்தல் தொடர்பான செலவுகளில் மாத்திரமன்றி நாட்டின் பல்வேறு துறைகளிலும் இது போன்ற நிலையே காணப்படுகின்றது. அரச மருத்துவமனைகளில் அத்தியாவசிய மருந்துகளுக்கான தட்டுப்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. அரசுக்கான பொருட்கள் வழங்குணர்களுக்கும் ஒப்பந்தக்காரர்களுக்குமான கொடுப்பனவுகள் பிற்போடப்படுவதனால் அந்தத் துறைகளின் பணிகள் மந்தமடைந்து வருகின்றன. நிதி அடிப்படையில் நாடு பலமானதாகக் காணப்படுவதில்லை என்பதனால் அன்றாட நடவடிக்கைகளை முறையாக மேற்கொள்ள முடியாத நிலை நிலவிவருகின்றது.

புதிய ஜனாதிபதியின் வாக்குறுதிகளுக்கு அமைய வரிக் கொள்கையில் மாற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இது வரி செலுத்துபவர்களுக்கான சலுகையொன்றாக காணப்பட்ட போதிலும் நாடு தற்போது முகம்கொடுத்திருக்கின்ற பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வாக அது அமையப் போவதில்லை. குறித்த வரித் திருத்தமானது பாராளுமன்றத்தின் அங்கீகாரத்தினைப் பெற்றுக்கொள்ளாத அடிப்படையிலேயே செயற்படுத்தப்படுகின்றது. வரி தொடர்பான விடயங்களின் பொறுப்பு பாராளுமன்றத்திடமே காணப்படுகின்றதே தவிர ஜனாதிபதிவசம் ஒப்படைக்கப்படவில்லை. பாராளுமன்ற அனுமதியுடன் இது போன்ற ஒரு வரி திருத்தத்தினை மேற்கொள்ளும் அதிகாரம் நிதி அமைச்சரிடம் மாத்திரமே காணப்படுவதுடன் அந்த அதிகாரம் ஜனாதிபதிவசம் காணப்படுவதில்லை.

பல விடயங்கள் யாப்பின் பிரகாரம் நடைபெறாமல் யாப்பினை மீறிய அடிப்படையிலேயே நடைபெறுகின்றன. இவ்வாறான நடவடிக்கைகள் தற்போதைய அரசாங்கத்தில் மாத்திரமன்றி நல்லாட்சி அரசாங்க காலப்பகுதியிலும் நடைபெற்றது. நீதியரசர் மொஹான் பீரிஸ் எப்படிப்பட்ட நபராக இருந்த போதிலும் அவரை பதிவியிலிருந்து நீக்கிய விதமானது யாப்பின் விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்ட அடிப்படையிலல்ல. 19 வது சீர்திருத்தம் சட்டமாக்கப்பட்டது கூட யாப்பிற்கு முரணான அடிப்படையிலாகும்.

அதன் பின்னர் புதிய அரசாங்கத்தின் ஆட்சியின் கீழ் பல விடயங்கள் யாப்பிற்கு மாற்றமான அடிப்படையிலேயே நடைபெறுகின்றன. அவசார கால நிலை பிரகடனப்படுத்தப் படாத நிலையில் பொலிசாரின் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக இராணுவத்தினரைப் பயன்படுத்த முடியாது. எனினும் இந்த நடடிக்கைக்கு எதிராக எதிர்க்கட்சியிலிருந்து கூட குரல் எழுப்பப்படவில்லை. முறையற்ற விடயங்களின் செயற்பாடுகள் மற்றும் முறையற்ற செயற்பாடு என்பவற்றுக்கிடையே மிக நெருங்கிய அடிப்படையிலான தொடர்பு காணப்படுகின்றது.

பிரச்சினைகளின் அடித்தாளம்

வெளிநாட்டுக் கடன் குறித்த பிரச்சினை இன்று நாட்டின் தீர்க்க முடியாத பாரிய பிரச்சினையாகக் காணப்படுவதுடன் சமூக அரசியல் ரீதியான பாரிய பின்னடைவுகளையும் எதிர்நோக்கிய நிலையிலேயே நாடு காணப்படுகின்றது. அந்தப் பின்னடைவுகளுக்காக நாட்டில் ஏற்பட்ட கலவரங்களும் காரணமாக அமைந்திருக்கின்றன. நீதியின் இறைமை சீர்குழைந்து போவதற்காக அந்தக் கலவரங்களும் காரணமாக அமைந்திருக்கின்றன. அதே நேரம் நாட்டின் அரசாட்சி என்பது அரச சொத்துக்களை கொள்ளையடிக்கும் ஒன்றாக மாற்றம் பெறுவதற்கும், அரச உத்தியோகத்தர்கள் சொத்துக்களை கொள்ளையிடுவதற்கான அனுசரைணையாளர்காக மாறிவிடுதற்கும், அரசியலின் இன்று காணப்படுகின்ற அழுகல் நிலையை துரிதப்படுத்துகின்ற காரணிகயாகவும் இந்தக் கலவரங்களின் பின்னனிகள் காரணமாக அமைந்திருந்தன.

1977 ஆம் ஆண்டு முதல் அடுத்தடுத்து ஆட்சிப் பெறுப்புக்களை ஏற்ற அரசியல் தலைவர்களும் அரச உத்தியோகத்தர்களின் அனுசரணையுடன் மேற்கொண்டிருக்கின்ற சொத்துக் கொள்ளையிடல்கள், அளவில் மிகப் பெரியதாக காணப்படுகின்றன. இந்த சொத்துக் கொள்ளையிடலுக்கு உட்படாத அரச நிறுவனங்கள் இல்லை என்ற அளவிற்கு பரவலான அடிப்படையில் கொள்ளையிடல் இடம்பெற்றிருக்கின்றது. இந்த செயன்முறையானது மொத்த நிறுவன முறைகளையும் மாசுபடுத்தியதுடன் நின்றுவிடாது அனைத்து நிறுவனங்களையும் அத்துடன் ஒட்டுமொத்த நாட்டையும் வங்குரோத்து நிலைக்கு உள்ளாக்குவதற்கும் காரணமாக அமைந்தது. சிலபோது தனியார் நிறுவனங்கள் கூட இந்த கொள்ளையிடலில் பங்குதாரர்களாக செயற்பட்டிருக்கின்றனர். இந்த கொள்ளைக்காரர்களின் கைகளில் அழுக்குகள் மாத்திரமன்றி இரத்தக்கரைகளும் படிந்திருக்கின்றன.

மத்திய வங்கி கொள்ளை

கடந்த ஆட்சிக்காலங்கள் இரண்டின் போது மத்திய வங்கியில் இடம் பெற்றிருக்கின்ற பினைமுறி மோசடி தொடர்பாக வெளியடப்பட்டிருக்கின்றன அறிக்கையின் குறிப்புகளுக்கு அமைய குறித்த இரண்டு அரசாங்கங்களும் அவர்களது தனியார் நிறுவன நண்பர்களும் மத்திய வங்கியின் அதிகாரிகளுடன் இணைந்து மத்திய வங்கியை மாத்திரமன்றி பங்குச் சந்தையையும் கொள்ளையிட்டுள்ள விடயம் தெரியவந்திருக்கின்றது. முறையற்ற அடிப்படையில் ஈட்டியிருக்கின்ற சொத்துக்களின் பெறுமானம் அளவில் மிகப் பெரியதாகும். இது போன்ற கொள்ளையிடல் நடவடிக்கைகளானது ராஜபக்ச ஆட்சிக்காலத்துக்கோ அல்லது நல்லாட்சி ஆட்சிக் காலத்துக்கோ மாத்திரம் உரித்தான ஒரு விடயமல்ல. கொள்ளையிடப் பட்ட தொகைகளின் அளவுகளில் வித்தியாசங்கள் இருந்த போதிலும் கொள்ளையிடல் என்பது அதற்கு முன்னரான காலப்பகுதியிலிருந்தே நடைபெற்று வந்த ஒன்றாகக் குறிப்பிடமுடியும்

இலங்கையின் பணம், நிதி, கொடுப்பனவுத் தொகுதிகள் தொடர்பிலான நிர்வாகம், கண்காணிப்பு, கட்டுப்பாடு மற்றும் நாணய மாற்றுவீதம், பணத்தாள்கள் வெளியிடல் போன்ற அதிகாரங்கள் மத்திய வங்கியிடமே காணப்படுகின்றன. இத்தகைய கம்பீரமான தன்மையுடன் இருக்கின்ற நிறுவமானது இந்த அளவிலான அழுகிய நிலையில் காணப்படுகின்றது எனில் மற்றைய அரச நிறுவனங்களின் நிலை எத்தகையதாக இருக்கமுடியும். மத்திய வங்கி இத்தகைய ஊழலான அமைப்பில் இயங்குகின்றதாயின் அதன் கீழ் இயங்குகின்ற ஏனைய வங்கிள், நிதி நிறுவனங்கள், பங்குச் சந்தை போன்ற நிறுவனங்கள் பரிசுத்தமானதாக இருக்க வாய்ப்பிருக்கப்போவதில்லை. இது மத்திய வங்கிக்கும் அதன் நிர்வாகத்தின் கீழ் இயங்குகின் நிறுவனங்களுடன் மாத்திரம் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையல்ல என்பதுடன் அனைத்து அரச நிறுவனங்களுமே அழுகிப்போன நிலையில்தான் காணப்படுகின்றன. இந்த காெள்ளைகளுக்கு உட்படாமல் பரிசுத்தமாக இருக்கின்ற நிறுவனம் என்று இலங்கையில் எதுவுமில்லை என்ற அளவிலேயே நிறுவனங்களின் நிலை காணப்படுகின்றன.

தர்க்க ரீதியிலான முடிவு

மிக நீண்ட காலங்களாக நான் இலங்கையின் அரசாங்கம், அதனது நிறுவன முறைமை, அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் அரசியல் கட்சிகள், அவற்றினது இனம், சாதி, மதம் குறித்தும் இலங்கையின் பொருளாதாரம் மற்றும் அது செயற்படுகின்றவிதம் குறித்தும் ஆராய்ந்து எழுதியிருக்கின்றேன். இலங்கையின் அரசாங்கத்தினதும் நிறுவனங்களினதும் வீழ்சி மற்றும் அழுகல் நிலை என்பன குறித்த விடயங்கள் குறித்து ஆராய்வது என்னைப் பெறுத்தவரையில் மிகவும் ஆர்வமானவைகளாகும்;. கடந்த 40 வருடங்களாக அதிக அளவில் இது குறித்தே எழுதியிருக்கின்றேன். நான் எழுதிய புத்தகங்களில் இரண்டைத் தவிர ஏனைய அனைத்துமே இந்த விடயங்கள் தொடர்பாவையாகும்.

உள்நாட்டு யுத்த்தின் பின்னர் இலங்கையானது அரசியலமைப்பு ரீதியிலான கட்டமைப்பு மாற்றம் ஒன்றினை மேற்கொள்ளாத நிலையில்; முன்னோக்கிச் செல்ல முடியாது என்பதாக நான் கருதி வந்தேன். இது குறித்து பொது மக்களுக்கும் அரசியல் தலைவர்களுக்கும் உணர்த்துவதற்காக எத்தணித்த போதெல்லாம் அந்த முயற்சிகள் வெற்றியளிக்கவில்லை.

அந்த தோல்வி கண்ட முயற்சிகளின் பிற்பாடு அரசியல் தலைவர்களுக்கும் பொது மக்களுக்கும் குறித்த கட்டமைப்பு மாற்றத்தினை மேற்கொள்வதற்கான இயலுமை இல்லை என்பதனை உணர்ந்துகொண்டேன். இவ்வாறான மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தப்படாத போது ஒட்டுமொத்த முறைமையும் வீழ்ச்சிகண்டு சிக்கலான நிலையொன்று உருவாகும் என்பதனையும் உணர்ந்து கொண்டேன் அதன் வெளிப்பாடாக 2011 ஆம் ஆண்டில் “ இலங்கையை மீட்டெடுத்தல்” என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டிருந்தேன்.

ஒன்பது வருடங்கள் கடந்த நிலையில் எனது கணிப்புகளுக்கு அமைய அந்தப் புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட வியடங்கள் ஒவ்வொன்றாக தற்போது நிகழ்ந்துகொண்டு செல்வதற்கான சூழ்நிலை ஏற்பட்டிருப்பதை உணரமுடிகின்றது.

அஜித் கனகசுந்தரம்

 

இலங்கையின் முறைமையில் ஏற்பட்டிருக்கின்ற பாரிய வீழ்ச்சி குறிப்பிடுவதற்காக நான் பயன்படுத்துகின்ற “அழுகல்” என்ற சொல்லானது தற்போதைய அரசியல் அகராதியில் பயன்படுத்தப்படுகின்ற பிரபல்யமானதொரு சொல்லாக மாறியிருக்கின்றது என்பதாகக் குறிப்பிடலாம். இந்த பதத்தின் அடிப்படையில் இலங்கை குறித்து நான் குறிப்பிட்டிருக்கின்ற அவதானங்களை ஒத்ததான விடயங்களை பொருளியல் மற்றும் அரசியல் ஆய்வாளரான அஜித் கனகசுந்தரம் என்பவரும் முன்வைத்திருக்கின்றார் என்பதனை குறிப்பிடவேண்டும். அஜித் கனகசுந்தரம் 83 ஆம் ஆண்டு கருப்பு ஜுலை கலவரத்தின் பின்னர் சிங்கப்பூருக்கு இடம்பெயர்ந்த பின்னர் சர்வதேச வியாபாரியாக தன்னை அமைத்துக்கொண்டார். எனினும் அவர் தனது தாய்நாட்டுடனான தொடர்பினை துண்டித்துக்கொள்ளவில்லை. எல்.டீ.டீ.ஈ யின் நடிவடிக்கைகளை; குறித்து விமர்சனங்களை முன்வைத்த ஒருவராகவும் அவர் காணப்படுகின்றார்.

இலங்கையையும் சிங்கப்பூரையும் அடிப்படையாக வைத்து "The tale of two countries" என்ற தலைப்பில் அற்புதமானதொரு புத்தகத்தினை வெளியிட்டார். அதன் சிங்கள மொழிபெயர்ப்பு “ தெரடக கதாவ” என்ற பெயரில் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த நூலானது இலங்கை குறித்து புரிந்துகொள்வதற்காக விரும்புகின்றவர்கள் கட்டாயமாக வாசிக்கவேண்டிய ஒன்றாகும்.

இலங்கை குறித்து எனது கணிப்புகளுக்கு சமமான விடயங்களை அந்தப் புத்தகத்தில் அவரும் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். சக்கரங்களிலிருந்து நீக்கப்பட்ட ஒரு வாகனம் என்பதாக இலங்கையை அந்தப் புத்தகத்தில் சித்தரித்துக் காட்டியுள்ளார். வேறு இடங்களில் “ காற்று மற்றும் கடலலையின் மீது அங்கும் இங்கும் நகர்ந்துகொண்டிருக்கின்ற திருப்புச் சக்கரமற்ற ஒரு கப்பல்” என்பதாகவும் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். அவர் அந்தப் புத்தகத்தில் இலங்கைக்காக “அழுகல்” என்ற பதத்தையும் பயன்படுத்தியிருக்கின்றார். அவரது கருத்தின் பிரகாரம் இலங்கையின் அழுகல் நிலை 77 ஆம் ஆண்டு ஜே. ஆர் ஜயவர்தனவின் ஆட்சிக் காலம் முதல் அழுகல் நிலை ஆரம்பித்திருக்கின்றது. 5 அல்லது 7 வருடங்களில் (அதன் அடிப்படையில் 2023 அல்லது 2025 இல்) கிரீஸ் நாட்டுக்கு ஏற்பட்டவைகள் இலங்கைக்கும் ஏற்படப் போகின்றது. அது 2023 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னதாகவே ஏற்படும் என்பதாகவே நான் கருதுகின்றேன். பெரும்பாலும் அது 2021 ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற வாய்ப்பிருக்கின்றது.

 

Advertiesment